ΑΝΑΡΧΙΚΟΣ ΤΡΑΠΕΖΙΤΗΣ;

«Είμαι υλιστής», γράφει ο Πεσσόα στον Αναρχικό Τραπεζίτη, «κι έχω μόνο τούτη τη ζωή. Γιατί λοιπόν να τυραννιέμαι με τη διαφωτιστική δουλειά, τις κοινωνικές ανισότητες και τα συναφή, τη στιγμή που αντί να ασχολούμαι μ' αυτά θα μπορούσα να χαρώ, να κάνω τη ζωή μου; Γιατί να πρέπει κανείς, αφού έχει μόνο τούτη τη ζωή, αφού δεν πιστεύει στην αιώνια ζωή, αφού δεν αναγνωρίζει κανέναν άλλο νόμο εκτός από εκείνον της φύσης, αφού αντιτίθεται στο κράτος επειδή είναι αφύσικο, και στο γάμο επειδή είναι αφύσικος, στο χρήμα επειδή είναι αφύσικο, σ' όλους τους κοινωνικούς θεσμούς επειδή είναι αφύσικοι, τότε, διάολε, γιατί να πρέπει ν' αγωνιστεί σώνει και καλά για την ανιδιοτέλεια και γιατί να θυσιαστεί για τους άλλους, για την ανθρωπότητα ολόκληρη, όταν ακόμη κι η ανιδιοτέλεια κι η αυτοθυσία είναι αφύσικες; Μάλιστα, κύριε, η ίδια λογική που μου αποκάλυψε ότι ο άνθρωπος δεν έχει γεννηθεί για να παντρεύεται, για να είναι Πορτογάλος, για να είναι πλούσιος ή φτωχός, η ίδια λογική μου έδειξε ότι δε γεννήθηκε ούτε για να είναι αλληλέγγυος, γεννήθηκε αποκλειστικά και μόνο για να 'ναι ο εαυτός του, δηλαδή το αντίθετο από ανιδιοτελής κι αλληλέγγυος, για να 'ναι με λίγα λόγια απόλυτος εγωιστής».
Κάθε λογικός άνθρωπος θα συμφωνούσε πιστεύω. Το περίεργο είναι που δεν είναι όλοι αναρχικοί.

Πιο κάτω γράφει:
»Στον αληθινό αναρχισμό πρέπει ν' αγωνιστεί ο καθένας για την ελευθερία και να πολεμήσει τους κοινωνικούς θεσμούς με τις δικές του δυνάμεις».

Η λύση του αινίγματος Παπαδήμου μπορεί να εμπερειέχεται σ’ αυτό το κείμενο. Θα το ευχόμουν αυτό. Αλλά εγώ, εκτός από απόλυτος εγωιστής είμαι και ένας υπερφίαλος οραματιστής και μπορεί να μην είναι έτσι.