Περιέργως, όλα εντάξει.

Είναι γενικά ένα σκατοκαλόκαιρο, με λιγότερες διακυμάνσεις απ’ ό,τι περίμενα μάλλον… αλλά τι λέω, ευτυχώς τέλειωσε. Κι ευτυχώς έχω μπει σε καινούργιο τριπάκι και γράφω… όχι πως νοιάζει κανέναν αυτό βέβαια. Ναι, δεν έχω καιρό, αυτός είναι κυρίως ο λόγος που δε γράφω εδώ, ή μπορεί να είναι και άλλος, δεν ξέρω. Αλλά είμαι ευχαριστημένος έτσι που είναι, που δίχως να το καταλάβω άλλαξαν όλα. Τέτοια ώρα συνήθως σταματάω και πάω να φάω, έρχεται η μικρή μου και μου γρατζουνίζει την πόρτα, γαυγίζει επίμονα. Ίσως είναι η πιο όμορφη στιγμή της ημέρας αυτή. Αυτό ευτυχώς δεν άλλαξε.