Πρινς

Η Πρινς είναι μια νεαρή πόρνη. Εκείνος ένας πελάτης που την ερωτεύεται. Μια μέρα αντί να πάνε στο ξενοδοχείο που πηγαίνουν κάθε φορά, εκείνος της προτείνει μια βόλτα. Περπατούν μέχρι που εκείνη του λέει ότι είναι αργά και να γυρίσουν. Καθώς στρέφεται πίσω αντιλαμβάνεται πως όλη αυτή την ώρα περπατούσαν σ’ έναν σκουπιδότοπο, τρομοκρατείται και βάζει τις φωνές. Εκείνος την καθησυχάζει και της δείχνει πώς θα φύγουν από ‘κει, μια μεγάλη πόρτα, σαν πύλη. Εκείνη κοιτάζει από κάτω και διαπιστώνει πως είναι ψηλά, πάνω από έναν γκρεμό, πριν προλάβει όμως ν’ αντισταθεί αυτός τη σπρώχνει κι αυτή, ενώ πέφτει τον παρασέρνει μαζί της, στον χαμό. Ο χρόνος όμως παγώνει όπως στα παραμύθια και στη μέση του πουθενά, όπως αιωρούνται, τη φιλάει. Ύστερα τα πόδια τους αγγίζουν στη γη, ο σκουπιδότοπος έχει χαθεί και μπροστά τους είναι τώρα ένα παράξενο μέρος περιτριγυρισμένο με συρματοπλέγματα. Εκείνη απορεί κι αυτός της εξηγεί πως είναι το μέρος των παιδικών του χρόνων. Η Πρινς βλέπει μια παλιά μπανιέρα που στέκεται όρθια και που έτσι όπως τη βλέπει της θυμίζει αγελάδα, ένα μαρμάρινο παγκάκι, έναν γυάλινο πύργο, ένα καρουζέλ με πραγματικά άλογα που ξεφυσάνε και σηκώνουν τις ουρές τους, μια τραμπάλα που είναι μια δικέφαλη καμηλοπάρδαλη που μιλάει, ένα γιγαντιαίο σπιρτόκουτο που παίζει μουσική… και μαγεύεται, βρίσκει ένα πέρασμα και δρασκελίζει το συρματόπλεγμα. Εκείνος κοντοστέκεται και ενώ είναι έτοιμος να την ακολουθήσει κι αυτός, παρουσιάζεται ένας φύλακας και τον διώχνει από ‘κει, η Πρινς μένει για πάντα στα παιδικά του όνειρα κι αυτόςξαναβρίσκεται στον σκουπιδότοπο, δίχως όνειρα και δίχως την Πρινς. Κι αλίμονο, η μαγική πόρτα είναι κλειστή.

ΥΓ: για να ξεκλειδώσει την πόρτα και να τη βρει, πρέπει να της ψιθυρίσει το πραγματικό όνομα της Πρινς. Κι αυτό δεν το ξέρει κανείς.