Τα παραμύθια της Χαλιμάς

Στις 14 Μαΐου 2006 η Σοφία Γιαννακά στο άρθρο της στο ΒΗΜΑ, γράφει κάτι που μοιάζει με παραμύθι: «Η κυρία που άνοιξε την πόρτα την καλωσόρισε στα τουρκικά. Ντυμένη με χαρακτηριστική ενδυμασία από περιοχή της Τουρκίας την αγκάλιασε και τη φίλησε. Με έκπληξη η Γκιουλμπεγιάζ διαπίστωσε ότι ήταν η σύζυγος ενός καθηγητή της από τη Νομική Αθηνών. Στο σπίτι είχαν συγκεντρωθεί και άλλοι καθηγητές της, διακεκριμένοι νομικοί, από το πανεπιστήμιο. Έφτασαν σε λίγο ο πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ με τη σύζυγό του Αντα και την κόρη τους Μαργαρίτα. Στο τραπέζι η Γκιουλμπεγιάζ προέβαλε τους ίδιους ενδοιασμούς.
«Μην ανησυχείς, θα γίνουν οι επαφές με τη μειονότητα και όλα θα πάνε καλά», τη διαβεβαίωσε ο κ. Παπανδρέου.
Η Γκιουλμπεγιάζ γύρισε την άλλη μέρα, ανήμερα Πρωτομαγιά, στην Ξάνθη με το ΚΤΕΛ, δεν υπήρχαν αεροπορικά εισιτήρια. Το ίδιο απόγευμα της τηλεφώνησαν από τη Χαριλάου Τρικούπη να επιστρέψει στην Αθήνα. Ο κύβος για την υποψηφιότητά της είχε ριφθεί».
Οκτώ μόλις μήνες μετά, στις 28 Ιανουαρίου του 2007, η Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία δημοσίευσε τη συνέχεια του παραμυθιού ως εξής: «Μετά τις δημοτικές, τα φώτα της δημοσιότητας έσβησαν για την Γκιουλμπεγιάζ Καραχασάν, το ενδιαφέρον της όμως για τα κοινά ενισχύθηκε, το ίδιο και το ενδιαφέρον των Τούρκων γι' αυτήν. Αυτή τη στιγμή δραστηριοποιείται ως επικεφαλής της αντιπολίτευσης στην υπερνομαρχία με ιδιαίτερο ζήλο. Καμία σχέση με την άπειρη νεαρή μουσουλμάνα που γνωρίζαμε. Οι φήμες, όμως, στο ΠΑ.ΣΟ.Κ θέλουν τον πρόεδρό του να στρέφει το ενδιαφέρον του σε μία άλλη γυναίκα από τη μειονότητα, τη Σιμπέλ Μουσταφάογλου, αντινομάρχη Ροδόπης με το συνδυασμό του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Είναι γνωστό ότι πριν τη φέρει στο προσκήνιο ο Γ. Παπανδρέου, η Καραχασάν «δεν υπήρχε» για την ηγεσία της μειονότητας της Θράκης, όταν όμως τα ελληνικά τηλεοπτικά δελτία άρχισαν να κάνουν σόου, στήνοντάς την στον τοίχο μέχρι και για τη… γενοκτονία των Ποντίων, τα τουρκικά ΜΜΕ διαπίστωναν ότι πιθανώς… βρήκαν μια ηρωίδα. Έκτοτε, η Καραχασάν δέχεται τουρκική «επίθεση φιλίας», στην οποία δείχνει να ανταποκρίνεται. Ο τούρκος πρόξενος, Αχμέτ Ριζά Ντεμιρέρ (ο οποίος πριν μιλήσει ο Γ. Παπανδρέου γι' αυτήν αγνοούσε την ύπαρξή της) όχι μόνο την προσκαλεί στο προξενείο, αλλά, περνάει και ο ίδιος από το γραφείο της. Τον περασμένο Νοέμβριο παραβρέθηκε στο προξενείο πρώτη φορά στην εκδήλωση για την τουρκική εθνική επέτειο, και έκτοτε το έχει επισκεφθεί τουλάχιστον άλλες δύο φορές. Το επόμενο βήμα προσέγγισης ήταν μία πρόσκληση στην Τουρκία, την οποία δεν είχε επισκεφτεί ποτέ πριν. Σύμφωνα με διπλωματικές και (τουρκικές) δημοσιογραφικές πηγές, τις ημέρες των Χριστουγέννων ταξίδεψε, με άλλα στελέχη της μειονότητας, στην Άγκυρα, ύστερα από πρόσκληση του think tank «ASAM». Εκεί συναντήθηκε με αξιωματούχους του υπουργείου Εξωτερικών, με τον πρόεδρο του κτηματολογίου και τον πρόεδρο βακουφικών υποθέσεων, οι οποίοι ενδιαφέρονταν κυρίως για τις βακουφικές περιουσίες στη Θράκη και τα παλιά μουσουλμανικά νεκροταφεία. Εκεί υποστήριξαν ότι… μέχρι και κεντρική πλατεία της Κομοτηνής ανήκει στα ιδρύματα της μειονότητας, καθώς κι ότι εκεί κάποτε υπήρχε μουσουλμανικό νεκροταφείο. Πριν από λίγες μέρες «διέρρευσε» η πληροφορία ότι η Καραχασάν, κατά την παραμονή της στην Άγκυρα, συναντήθηκε με τούρκους αξιωματούχους και στελέχη της ΜΙΤ. Η ίδια, ερωτηθείσα από την «Κ.Ε.», το αρνήθηκε και υποστήριξε ότι βρέθηκε εκεί για «προσωπικές της υποθέσεις».
Δε μπορούσα να πω με βεβαιότητα τι ακριβώς σήμαινε το ότι στις 7 Νοεμβρίου θα πηγαίναμε σε εκλογές, πρώτα – πρώτα δεν ήταν αυτές που ξέραμε ως τώρα, δεν ξέραμε τι ακριβώς αρμοδιότητες θα είχε στο μέλλον ένας κύριος περιφερειάρχης… ή μια υποψήφια δήμαρχος σαν την κυρία Σιμπέλ Μουσταφάογλου, ούτε τι θ’ αντιμετωπίζαμε την επομένη. Και μπορεί για ‘μένα όλα αυτά ν’ αντικατόπτριζαν ένα ζοφερό μέλλον, για την κυβέρνηση όμως ήταν φαίνεται ψιλά γράμματα, γιατί μπορεί η περίπτωση Καραχασάν να έμοιαζε παραμύθι - το κορίτσι απ’ το πουθενά και το γοβάκι - η περίπτωση Μουσταφάογλου όμως ήταν πραγματική και αυτό που λέμε ουκ ανδρός σοφού. Η Μουσταφάογλου γεννήθηκε στην Κομοτηνή όπου και τελείωσε το Λύκειο. Σπούδασε στο Τμήμα Γερμανικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου της Άγκυρας. Τα έτη 1996 και 2002 παρακολούθησε με υποτροφία του Πανεπιστημίου Μονάχου, δύο κύκλους μετεκπαιδευτικών μαθημάτων στην Γερμανία. Από το 1999 είναι ιδιοκτήτρια φροντιστηρίου ξένων γλωσσών στην Κομοτηνή. Εκλέχτηκε Νομαρχιακή Σύμβουλος το 2002 με τον συνδυασμό του Άρη Γιαννακίδη. Από το 2002 έως το 2004 υπήρξε Αντιπρόεδρος Νομαρχιακού Συμβουλίου. Από το 2006 ασκεί καθήκοντα Αντινομάρχη με αρμοδιότητα στα θέματα Παιδείας, Πρόνοιας, Πολιτισμού και Κοινωνικής Πολιτικής. Υπήρξε πρόεδρος του κέντρου πρόληψης κατά των εξαρτησιογόνων ουσιών «ΟΡΦΕΑΣ» στην Κομοτηνή, από το 2005 έως το 2009 και είναι Αντιπρόεδρος του ΔΣ της Νομαρχιακής Επιχείρησης Ανάπτυξης Νομού Ροδόπης. Εκλέχτηκε μέλος της Περιφερειακής Επιτροπής Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης του ΠΑ.ΣΟ.Κ, το 2005 όπου ήταν υπεύθυνη του τομέα Παιδείας και μέλος των επιτροπών Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Διεθνών Σχέσεων. Έχει συνεργαστεί με το ΙΣΤΑΜΕ σε θέματα μειονότητας. Συμμετείχε εκ μέρους του ΠΑ.ΣΟ.Κ σε σειρά συναντήσεων του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος, στις Βρυξέλλες, με θέμα «Σεβασμός στην διαφορετικότητα στις μουσουλμανικές κοινότητες». Προφανώς τα παραπάνω επαινετικά δικαιολογούσαν μια χαρά τις επιλογές του κόμματος μέχρι χθες. Πριν από μερικές ημέρες η φιλόλογος και αντινομάρχης του Νομού Ροδόπης για θέματα Παιδείας, Πολιτισμού και Κοινωνικής Πολιτικής όμως, ανακοίνωσε την υποψηφιότητά της καθώς και την κάθοδο στις επερχόμενες δημοτικές εκλογές της κίνησης «Πρώτο βήμα για την ισότητα» διεκδικώντας τον Δήμο της Κομοτηνής.
Έτσι στήθηκε το παραμύθι, πώς νομίζατε ότι στήθηκε; Με δαχτυλίδια και φερετζέδες, με συμφωνίες πάνω και κάτω απ’ το τραπέζι, με υπερκοστολογίσεις και μίζες, με μετοχοποιήσεις κρατικών οργανισμών και τις ευλογίες των Lehman brothers και της Goldmansachs… εκχωρήσεις κυριαρχικών δικαιωμάτων και με λάθος επιλογές… πώς νομίζατε ότι γίνονται αυτά τα πράγματα; Και φτάσαμε εδώ που φτάσαμε. Προχθές πάλι, τη μέρα που στρώναμε χαλιά στον εμίρη του Κατάρ, η Μπακογιάννη δήλωσε στον Χατζηνικολάου, ότι είναι έτοιμη, αμέσως μετά τις δημοτικές να ιδρύσει το νέο της κόμμα: «τα προηγούμενα κόμματα απέτυχαν κύριε Χατζηνικολάου, ο κόσμος χρειάζεται κάτι καινούργιο…», δηλαδή δεν τα είχαμε δει όλα και έχετε δίκιο, μπροστά στους σεισμούς που μέλλονταν για να ‘ρθουν, η επικινδυνότητα μιας καθηγήτριας ξένων γλωσσών ωχριούσε.